Davis Miles/Miller Marcus - Music From Siesta (CD)

Pod koniec 1986 roku, kiedy kariera Milesa znów nabrała tempa, zwrócili się do niego producenci wielkiego hollywoodzkiego filmu „Siesta”, opartego na książce Patrice’a Chaplina, z Ellen Barkin, Gabrielem Byrne’em i Martinem Sheenem w rolach głównych. Akcja filmu rozgrywa się w Hiszpanii, a reżyser wykorzystał już utwory z albumu „Sketches of Spain” jako tymczasową ścieżkę dźwiękową, mając nadzieję na jazzową muzykę o iberyjskim klimacie i z nutką melancholii. Fakt, że historia ma tajemniczy, oniryczny charakter, również przemawiał na korzyść Milesa. Miles zgodził się skomponować muzykę do filmu i od razu poprosił Marcusa Millera o pomoc w komponowaniu i produkcji. Miles nie był nowicjuszem w świecie filmu. W 1958 roku skomponował improwizowane modalne jam session, które stały się ścieżką dźwiękową do pierwszego filmu fabularnego Louisa Malle’a „L’Ascenseur pour l’échafaud”. Jego album „Jack Johnson”, wydany w 1970 roku, był pierwotnie pomyślany jako muzyka do filmu dokumentalnego o boksie, a jeszcze w październiku 1986 roku zagrał na utworach do filmu „Street Smart”. Podobnie jak w przypadku filmu „Tutu”, Miles zwrócił się do Millera, który współpracował z klawiszowcem i programistą Jasonem Milesem, aby skomponować i zbudować różne utwory, do których Miles dmuchał partie na trąbce. Za dostosowanie muzyki do nastroju i tempa scen filmowych odpowiadał Miller. Ścieżka dźwiękowa powstała na początku 1987 roku w Los Angeles; Miller i Jason Miles pracowali w North Hollywood, a Miles przyjeżdżał z Malibu, aby nagrać swoje partie. Podobnie jak w przypadku filmu „Tutu”, Miller zaprosił do współpracy szereg muzyków, którzy wnieśli solówki i barwy brzmieniowe: gitarzystów Johna Scofielda i Earla Klugha, flecistę Jamesa Walkera oraz perkusistę Omara Hakima. Film „Siesta” trafił do kin w listopadzie i spotkał się z miażdżącymi recenzjami, w których krytykowano jego zbyt pewną siebie modę i zagmatwaną strukturę. Ścieżka dźwiękowa została jednak wydana kilka miesięcy wcześniej i spotkała się z pozytywnym przyjęciem; gazeta „The Observer” pochwaliła ją jako „elegijną, a Miles Davis został doceniony za swoją niezwykłą umiejętność sprawiania, że trąbka brzmi jak najmądrzejszy i najsmutniejszy ze wszystkich instrumentów”.

Lista utworów:

1. Lost In Madrid Part I
2. Siesta / Kitt's Kiss / Lost In Madrid Part II
3. Theme For Augustine / Wind / Seduction / Kiss
4. Submission
5. Lost In Madrid Part III
6. Conchita / Lament
7. Lost In Madrid Part IV / Rat Dance / The Call
8. Claire / Lost In Madrid Part V
9. Afterglow
10. Los Feliz