Brown James - Payback (2LP)

The Payback to 37. album studyjny amerykańskiego muzyka Jamesa Browna. Album został wydany w grudniu 1973 roku przez Polydor Records . Pierwotnie miał stać się ścieżką dźwiękową dofilmu blaxploitation Hell Up in Harlem, ale został odrzucony przez producentów filmu, którzy określili go jako „ten sam stary materiał Jamesa Browna”. Szeroko powtarzana historia — w tym przez samego Browna — że reżyser Larry Cohen odrzucił muzykę jako „niewystarczająco funkową”, została zaprzeczona przez Cohena. W ścieżce komentarza DVD do Black Caesar (którego kontynuacją jest Hell Up in Harlem ), Cohen stwierdza, że ​​dyrektorzy American International Pictures byli już niezadowoleni z Browna za dostarczenie piosenek znacznie dłużej niż oczekiwano na Black Caesar i Slaughter's Big Rip-Off i zamiast tego wybrali umowę z Motown Records. Cohen powiedział, że brak muzyki Browna w Harlemie nadal „łamie [jego] serce”.
Przez dwa tygodnie utrzymywał się na pierwszym miejscu listy przebojów Soul Albums i wdarł się do pierwszej czterdziestki listy przebojów Pop Albums. Był to jedyny album studyjny Browna, który uzyskał status złotej płyty.
Album „The Payback” jest uważany za szczytowy moment w karierze Browna i obecnie uznawany jest przez krytyków za przełomowy album funkowy. Jego tytułowy utwór, nawiązujący do zemsty, jest jednym z jego najsłynniejszych utworów i stanowi szczególnie bogate źródło sampli dla producentów muzycznych. Muzycznie album charakteryzuje się głównie cyklicznymi rytmami i improwizacją, ale zawiera również odejścia w kierunku łagodniejszego, soulowego brzmienia w utworach takich jak „Doing the Best I Can” i „Forever Suffering”.

Lista utworów:

A1The Payback7:35
A2Doing The Best I Can7:50
B1Take Some, Leave Some8:22
B2Shoot Your Shot8:08
C1Forever Suffering5:42
C2Time is Running Out Fast12:37
D1Stone To The Bone10:05
D2Mind Power10:35