Rawicz Emma - Inkyra (CD)

"W jazzie nigdy nie można wiedzieć wystarczająco dużo", mówi saksofonistka Emma Rawicz. urodzona w 2002 roku, jest jedną z najbardziej cenionych i poszukiwanych europejskich muzyków jazzowych swojego pokolenia od czasu debiutu ACT Chroma. Dla Emmy Rawicz jazz jest przede wszystkim niekończącym się źródłem kreatywności. Mówi: "Zawsze jest coś do odkrycia. Podczas ćwiczeń powstaje tak wiele nowych rzeczy"

Emma Rawicz jest pracownikiem obsesyjnym. W okresie koronawirusa zaczęła dokumentować swoje ćwiczenia na Instagramie. Od tego czasu jej "stawanie się" śledzą dziesiątki tysięcy osób. Podróżuje po całej Europie, gra w największych salach koncertowych, występuje na najważniejszych festiwalach, nieustannie pisze nową muzykę, prowadzi własną Emma Rawicz Jazz Orchestra, a niedawno została włączona do BBC New Generation Artists - absolutnej krajowej ekstraklasy we wszystkich gatunkach. The Guardian stwierdza: "Emma Rawicz wystartowała w sprincie - a prędkość jej rozwoju nie wykazuje żadnych oznak spowolnienia"

W tym rozwoju Emma Rawicz nigdy nie wybiera łatwej ścieżki - ani dla siebie, ani dla swojej publiczności. I zawsze robi to z uśmiechem, który przenosi się na publiczność. Nie jest zainteresowana konfrontacją, ale wspólnym odkrywaniem i doświadczaniem nowej, niesłyszanej muzyki, wykraczającej poza zwykłe stereotypy.

Album "Inkyra", nagrany przez sekstet Gareth Lockrane (flet), David Preston (gitara), Scottie Thompson (klawisze), Kevin Glasgow (elektryczny bas) i Jamie Murray (perkusja), przełamuje granice pod wieloma względami. Kipi energią, pomysłami, kolorami, złożonością rytmiczną i harmoniczną. Sam Rawicz imponuje tonem, który jest równie ciężki, co zwinny, wysoce muzycznym intelektem połączonym z wielką zmysłowością i wyczuciem odcieni, faktur i niuansów. Rawicz & Band po raz pierwszy wypróbowali nową muzykę w małym londyńskim klubie nocnym - bez miejsc siedzących i przed bardzo mieszaną publicznością. To także oświadczenie: nie chodzi o ćwiczenia palców, ale o zabranie słuchaczy ze sobą, poruszenie ich - do wewnątrz i na zewnątrz.

Emma Rawicz mówi o rozwoju Inkyry: "Ten album wiele dla mnie znaczy. To coś wyjątkowego, gram z tym zespołem od ponad trzech lat. Bardzo ciężko pracowaliśmy nad tą muzyką. Po pierwszym koncercie zeszłego lata wszyscy zainwestowaliśmy dużo czasu, ćwiczyliśmy i rozwijaliśmy program na warsztatach. Każdy odcisnął na niej swoje piętno"
Muzyka czerpie wpływy z wielu źródeł - w tym takich, których można by się nie spodziewać: "Część inspiracji dla muzyki pochodzi od Joni Mitchell. Na początku brzmi to dziwnie, ponieważ piosenki nie brzmią jak singer/songwriterskie. Niemniej jednak zanurzyłem się w jej muzyce, zanim skomponowałem program. Fascynuje mnie jej sposób konstruowania melodii, wykorzystanie harmonii, specjalne strojenia i nietypowe akordy, których nie kojarzysz z jazzem. Wpłynęło to na moją grę na fortepianie i z kolei ukształtowało moją pracę jako kompozytora. To dało początek mojej własnej tożsamości. Zorientowałem się również na teksty, które z kolei pojawiają się w tytułach utworów, a także zainspirowały wymyśloną nazwę albumu"

Muzycznie "Inkyra" brzmi co najmniej tak kolorowo, jak jej poprzedniczka "Chroma" (po grecku kolor i odniesienie do szczególnej percepcji Emmy jako synestetyka), która została nagrana z innym zespołem. Na przykład hymniczne intro jest zakorzenione w duchowym brzmieniu lat sześćdziesiątych. Pojawiają się gęste, wysokie pady, które sięgają prog rocka, jak w "Moondrawn (Dreaming)", lub odniesienia do brazylijskich korzeni rytmicznych, jak w "Marshmallow Tree". Niektóre utwory brzmią jak Anima Rising, jakby grał nie tylko sekstet, ale cała orkiestra jazzowa; inne - jak "Time, And Other Thieves" - brzmią jak mieszanka ciężkich indie beatów i migoczącej psychodelii, zwłaszcza dzięki odległemu fletowi Garetha Lockrane'a.

Album jest trochę jak statek kosmiczny, którym Emma Rawicz - która obecnie mieszka w Berlinie po latach spędzonych w Londynie - podąża w nowych kierunkach: "Czasami czuliśmy się, jakbyśmy opuszczali orbitę, bezgranicznie w naszej improwizacji. Jakbyśmy mogli po prostu wystartować i zostawić resztę za sobą. To dla mnie jak kosmiczna podróż. Nie wiemy, gdzie skończymy - wiemy tylko, że wrócimy do siebie"

Lista utworów:

1 Earthrise
2 Particles of Change
3 Time and Other Thieves
4 A Portrait of Today
5 Lunar
6 Moondrawn (Dreaming)
7 Anima Rising
8 All My Yellow Afternoons
9 Marshmallow Tree
10 A Long Goodbye